yaşlı adamın biri bir gün bir yolculuğa çıkmaya karar vermiş.. amacı ise umut bulmakmış.. bu fikrini kime söylemişse "deli misin be adam? ne arayacaksın ki bulasın" şeklinde cevaplar almış.. ama adam vazgeçmemiş ve diyar diyar dolaşmaya başlamış.. gittiği her diyarda umut ettiği gibi olmamış ve bulamamış umudunu.. pek çok diyardan aynı cevabı alan adam yine bir gün başka bir diyarda umudunu ararken biri ona karşıdaki dağda bir bilgenin yaşadığını ve istediği şeyin cevabını yalnızca onun verebileceğini söylemiş.. adam son bir umut dağa tırmanmaya karar vermiş ve zorlu bir yolculuktan sonra bilgeyi bulmuş.. bilge onu buralara kadar neyin getirdiğini sormuş.. adam cevap vermiş; yıllardır içimde bir umut var o umudumu aramaya geldim.. sen biliyor musun nerede olduğunu? bilge cevap vermiş; yıllarca benimde içimde bir umut vardı bende senin gibi çok yollar aştım bulmak için ama bulamadım ve onu kaybettim o yüzden aramaktan vazgeç artık demiş.. adam şöyle bir etrafına bakmış ve o an oracıkta hayatını kaybetmiş..
benimde bir umudum var.. kim bilir ne kadar yol gitmem gerecek tükenmesi için.. bu umut başka bir şey. ne yokluğu benim bu dünyada olmamı etkiliyor ne de varlığı.. başka türlü bir şey bu.. kabullenilmiş bir umutsuzluğun küllerini üflemek gibi bir şey. sadece beni yoruyor.. nefesimi kesiyor..
benimde bir umudum var.. öyle her insanın içinde olan cinsten değil.. sadece bana özel.. her anıyla her noktasıyla bana ait.. yıllar geçse de beni terk etmeyecek hatta her geçen zamanda bana daha da ait olacak bir umut bu.. gerçekleşmesi imkansız ama vazgeçilmez bir umut..
artık bir umudum var mı bilmiyorum.. onca geçen zamana, onca yaşanılan şeye rağmen hiçbir varlık ve gelişme gösteremeyen bir umut bu.. beni benden almış başka bir insana çevirmiş bir umut bu.. kendimi tanıyamayacak hallere sokan bir umut..
benim umudum yok artık.. tükenebilecek en acı ve en zor şekilde tükendi benim umudum.. tüm dünyayı dolaşıp aynı noktaya vardığım ve bulamadığım bir umuttu benimkisi.. o yaşlı adam gibiyim artık.. umudunu kaybetmiş ve umutsuz yaşayamacak bir halde.. bir cesetim yani anlayacağınız.. üzerimde hep böcekler.. şimdi ise bunca tükenmeye, yok olmaya rağmen umutsuz bir şekilde bir umut bekliyorum.. ama bu seferki arkasından onlarca yol gitmem gerekmeyecek bir umut olsun. beni ben yapmayan, beni olduğum gibi kabul eden bir umut olsun.. tabi böyle bir umut varsa..
